In liefde

No Comments

Van de week zat ik naar één van mijn dochters te kijken die samen met haar verkering zat te spelen. Mei dit jaar besloten die twee elkaar leuk te vinden, steun zoekend bij de ander en genietend van de gelijkgestemde energie. Vanaf die tijd ‘horen ze bij elkaar’. Uitspraken als “Zij ziet mij” afgewisseld met de nodige knuffels en natuurlijk ook gekkigheid – menig volwassene zou er jaloers op zijn! Ze zaten te spelen, de hoofden gingen als vanzelf naar elkaar toe, een arm werd om de ander geslagen… En ik? Ik zat te genieten. Hoe puur ze zijn, hoe ontzettend mooi dat ze zo luisteren naar hun intuïtie. Ook de hoop dat ze dit zo lang mogelijk vasthouden; het spreken vanuit het hart, de intuïtieve aanraking die zo mooi is omdat die uit liefde komt. En ze zijn nog maar 7! Wat een belofte voor de toekomst ❤

Ik vind het prachtig hoe mijn kind mij laat zien hoe het leven vanuit liefde kan zijn, ‘gewoon’ je gevoel volgen. Zij blijft mij herinneren aan één van mijn verlangens; dat we weer vanuit ons hart gaan leven, om zo in liefde naar onszelf en naar anderen te kijken. Ik hoop mijn steentje bij te dragen door mensen weer terug te brengen; van het hoofd, naar het hart. Dat is mijn missie. In liefde, Imrhien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.